Turystyka należy dziś do najbardziej dynamicznych sektorów gospodarki światowej, tworząc łącznie około 3–4% globalnego PKB bezpośrednio i do 10% w ujęciu pośrednim oraz indukowanym (wraz z powiązanymi usługami transportowymi, gastronomicznymi, rozrywkowymi i kulturalnymi). Według najnowszych danych UN Tourism (dawniej UNWTO) po silnym załamaniu spowodowanym pandemią COVID-19 międzynarodowy ruch turystyczny osiągnął w 2023 r. około 89% poziomu z 2019 r., czyli 1,3 mld przyjazdów, a przychody z turystyki międzynarodowej sięgnęły 1,5 bln USD. Aktualne prognozy wskazują, że w 2024 r. i 2025 r. ruch turystyczny przekracza już wartości sprzed pandemii, a w okresie styczeń–wrzesień 2025 r. liczba przyjazdów międzynarodowych była o ok. 3% wyższa niż w 2019 r. Wraz z odbudową wolumenów następuje zmiana struktury popytu – rośnie znaczenie turystyki krajowej, krótszych, lecz częstszych wyjazdów, turystyki zrównoważonej i „slow tourism”, a także turystyki ukierunkowanej na autentyczność i lokalność doświadczenia